Μόνα Λίζα: Νέα έρευνα λύνει το μυστήριο του αινιγματικού της χαμόγελου – Το «γρήγορο» μάτι του Ντα Βίντσι
Η συζήτηση για το μοναδικό αυτό έργο τέχνης φαίνεται δεν τελειώνει ποτέ
ΤΕΧΝΗ

Μόνα Λίζα: Νέα έρευνα λύνει το μυστήριο του αινιγματικού της χαμόγελου – Το «γρήγορο» μάτι του Ντα Βίντσι

Μόνα Λίζα: Νέες έρευνες υποστηρίζουν ότι πίσω από το αινιγματικό χαμόγελο βρίσκεται η γρήγορη ματιά και αντίληψη του Ντα Βίντσι.

Μόνα Λίζα: Μία ενδιαφέρουσα εκδοχή δίνουν επιστήμονες και ιστορικοί τέχνης που έχουν ασχοληθεί με το θέμα.

Όπως αναφέρεται σε μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη 18 Ιουνίου, το «σούπερ γρήγορο» μάτι που Λεονάρντο ντα Βίντσι μπορεί να τον βοήθησε να «αιχμαλωτίσει» την αινιγματική μαγεία του χαμόγελου της Μόνα Λίζα. Αυτό το χαρακτηριστικό, το διαθέτουν κορυφαίοι αθλητές του τένις και του μπέιζμπολ, του επέτρεψε να συλλαμβάνει με ακρίβεια φευγαλέες εκφράσεις, ακόμη και πουλιά ή λιβελούλες την ώρα που πετούσαν.

Ο Ντέιβιντ Τάλερ, ιστορικός Τέχνης του πανεπιστημίου της Βασιλείας, προσπάθησε να «μετρήσει» αυτή την ικανότητα του ντα Βίντσι, στη νέα μελέτη του. Η έρευνα του καθηγητή εστιάζει στο πώς το μάτι του ντα Βίντσι ήταν τόσο «κοφτερό» που κατάφερε να διακρίνει ότι τα μπροστά και τα πίσω φτερά της λιβελούλας δεν είναι συγχρονισμένα. Μια ανακάλυψη που απαίτησε φωτογραφία slow-motion για να αποδειχθεί τέσσερις αιώνες αργότερα.

Ο ντα Βίντσι αποτύπωσε σε σχέδιο το πώς όταν τα μπροστά φτερά της λιβελούλας σηκώνονται, τα πίσω χαμηλώνουν. Κάτι που ο Τάλερ και οι συναδέλφοί του δεν μπόρεσαν να διακρίνουν όταν προσπάθησαν να παρατηρήσουν οι ίδιοι τη διαφορά αυτή. Αυτό το χάρισμα ίσως να είναι το μυστικό του πιο διάσημου πίνακα του ντα Βίντσι, δήλωσε ο Τάλερ στο AFP.

«Το χαμόγελο της Μόνα Λίζα είναι τόσο αινιγματικό γιατί αντιπροσωπεύει τη στιγμή που “σκάει” το χαμόγελο. Και το γρήγορο μάτι του Λεονάρντο το συνέλαβε και το κράτησε», δήλωσε. Ο Τάλερ πιστεύει ότι ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Κατσουσίκα Χοκουσάι- πιο γνωστός για το «Μεγάλο Κύμα στα ανοιχτά της Καναγκάουα»- είχε την ίδια ικανότητα. Και εκείνος είχε εντοπίσει τη διαφορά για τα φτερά της λιβελούλας, κάτι που έκανε τον Τάλερ να αναρωτιέται αν είδε την ίδια «παγωμένη» εικόνα με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Οι άνθρωποι φτιάχνουμε μία τρισδιάστατη εικόνα του κόσμου ενώνοντας πολλές μερικώς εστιασμένες εικόνες, εξήγησε ο Τάλερ. Ο ντα Βίντσι συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να «παγώσει» αυτά τα ξεχωριστά στιγμιότυπα με τα οποία φτιάχνουμε την εικόνα, εκτιμά ο καθηγητής. Στη μελέτη του, ο Τάλερ εκτίμησε ότι ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, για να διακρίνει ξεκάθαρα τα κινούμενα φτερά της λιβελούλας, πρέπει να έβλεπε 50-100 καρέ το δευτερόλεπτο. Ένας μέσος άνθρωπος βλέπει 20-40 το δευτερόλεπτο.

Read more